SANAYİ ANADOLU’YA TAŞINIYOR… SİVAS YİNE SEYİRCİ Mİ OLACAK?

Mehmet BAKIR
Türkiye Gazetesi yazıyor:
Sanayi Marmara’dan Anadolu’ya kaydırılacak.
Deprem riski, aşırı yoğunluk ve sürdürülemezlik artık inkâr edilemiyor.
Güzel…
Peki soralım: Sivas bu tablonun neresinde?
Cevap acı ama net:
Yine bekleme odasında.
Marmara’daki sanayi yükünden şikâyet edenler,
Anadolu’ya sanayi taşınmasından bahsedenler,
Yeni sanayi havzaları kuracağız diyenler…
Hepsi konuşuyor.
Ama Sivas konuşmuyor.
Sivas’ın adına konuşan yok.
Talep eden yok.
Israr eden yok.
Dosya hazırlayan yok.
Sonra ne oluyor?
Sanayi Anadolu’ya kayıyor ama
Sivas yine “teğet geçen” şehir oluyor.
Bakın gerçekler ortada:
Fay hatlarına görece uzak
Geniş, düz, ucuz araziler
Demiryolu ağı
Üniversite, teknik insan kaynağı
Savunma, maden, makine için elverişli zemin
Kâğıt üstünde Sivas, İç Anadolu’nun en mantıklı sanayi adaylarından biri.
Ama kâğıt üstü yetmiyor.
Bu işler masada, koridorda, Ankara’da kazanılıyor.
Asıl sorun ne biliyor musunuz?
Sivas’ta hâlâ şu anlayış hâkim:
“Devlet uygun görürse verir.”
Hayır!
Bu devirde sanayi isteyene,
ısrar edene,
proje koyana,
kapı aşındırana veriliyor.
Sessiz olana değil.
Konya, Kayseri, Aksaray, Niğde…
Hepsi hazırlıklı.
Sektör sektör çalışıyorlar.
Dosyaları hazır.
Lobileri güçlü.
Sivas ne yapıyor?
Bekliyor.
İzliyor.
Sonra da “nasip değilmiş” diyor.
Yerel yöneticiler için sanayi cazip değil.
Çünkü:
Kurdele kesmesi zor
Sonucu uzun vadede alınır
Sosyal medyada alkışı az
O yüzden kısa vadeli işler,
günü kurtaran hamleler,
görüntü veren projeler tercih ediliyor.
Ama sanayi gelmezse:
Genç gider
Nüfus yaşlanır
Şehir küçülür
Sivas tabela şehir olur
Şimdi açıkça soruyorum:
Sanayi Anadolu’ya taşınırken
Sivas neden masada değil?
Neden Sivas için:
Yeni sanayi havzası yok?
Sektörel plan yok?
Güçlü bir talep yok?
Yoksa yine mi “nasılsa bir şey olmaz” rehaveti?
Son söz:
Sanayi Anadolu’ya kayıyor olabilir.
Ama Sivas yerinde sayarsa,
bir kez daha treni el sallayarak izler.
Sonra yine yazarız:
“Gençler göç ediyor…”
“İşsizlik arttı…”
“Sivas neden büyümüyor?”
Cevap belli:
Çünkü isteyen değil, bekleyen şehir olduk.