EMEĞİ VAR, GELECEĞİ YOK!
Mehmet BAKIR
Bir insan düşünün…
Sabahın köründe işe gidiyor, akşam karanlığında dönüyor.
Alın teri döküyor, üretime katkı sağlıyor, yük taşıyor, sorumluluk alıyor.
Ama ne hikmetse bu çalışmanın emekliliğe bir gün bile faydası yok.
Neden?
Çünkü adına “İş-Kur destekli çalışma” denilmiş.
Çünkü sigortası var ama sadece genel sağlık sigortası.
Çünkü bu düzende çalışmak var, hak yok.
Bu bir istihdam modeli değil, açık konuşalım:
Ucuz iş gücü düzenidir.
Yüz binlerce insan bu sistemle çalıştırılıyor.
Aynı işi yapıyor, aynı saatleri dolduruyor, aynı yorgunluğu yaşıyor.
Ama biri emekli gün sayısı kazanırken, diğeri kazanmıyor.
Bu nasıl adalet?
Bu nasıl sosyal devlet?
Yetkililer “ama sağlık sigortası yapılıyor” diyor.
Peki soralım:
İnsan sadece hastalanınca mı insandır?
Yaşlanınca ne olacak bu insanlar?
60 yaşına geldiğinde “sen yıllarca çalıştın ama emekli olamazsın” mı denilecek?
Devlet, vatandaşı için vardır.
Vatandaşını güvencesizliğe mahkûm etmek için değil.
Emeğin karşılığı sadece maaş değildir.
Emeğin karşılığı gelecek güvencesidir,
emekliliktir, insanca yaşama hakkıdır.
Bu sistemle hem çalıştırıyorsunuz,
hem ucuzlatıyorsunuz, hem de yarınını elinden alıyorsunuz.
Garibanın sırtından tasarruf olmaz.
Sosyal devlet, “çalış ama yaşlanınca başının çaresine bak” diyemez.
Eğer bu bir zorunluluksa,
eğer bu bir kamu yararıysa,
o zaman tam sigorta yapılacak.
Emekliliğe sayılacak.
İnsan gibi çalıştırılacak.
Aksi halde bunun adı ne istihdamdır,
ne destek…
Bunun adı emeğin sömürülmesidir.