Mehmet BAKIR
Bu dosya münferit bir suç değil; küresel çıkar ağları, cezasızlık düzeni ve karanlık güç ilişkilerinin açığa çıktığı bir kırılma noktasıdır.
Bazı dosyalar vardır; kapağını kapattığınızda mesele biter sanırsınız. Oysa bazı dosyalar vardır ki kapağını kapattığınız anda asıl hikâye başlar. Önümüzde duran dosya tam olarak budur. Ne basit bir sapıklık vakasıdır ne de münferit bir cinayet. Bu dosya, yıllardır üstü örtülen bir düzenin fotoğrafıdır.
Toplumlara hep aynı masal anlatılır: “Fail yakalandı, adalet yerini buldu.” Oysa asıl soru şudur: Bu faili mümkün kılan zemin kimler tarafından, nasıl ve neden kuruldu? Bir suçun işlenmesi kadar, o suçun görülmemesi, korunması ve cezasız bırakılması da bir tercihtir. Ve bu tercih bireysel değil, sistemseldir.
Dünya uzun süredir “güçlü olanın dokunulmaz, zayıf olanın suçlu” ilan edildiği bir düzenle yönetiliyor. Para, nüfuz, siyaset ve medya; aynı masanın etrafında oturup gerçeği parçalara ayırıyor. Bir parça kamuoyuna atılıyor, geri kalanı karanlıkta tutuluyor. Böylece dosyalar küçültülüyor, isimler buharlaştırılıyor, bağlantılar unutturuluyor.
Bu yüzden mesele bir kişinin ne yaptığı değil; kimin korunup kimin harcandığıdır. Mesele ahlak değil; çıkar dengeleridir. Mesele hukuk değil; kimin hukukun üstünde tutulduğudur.
Bugün çatırdayan şey adalet değil sadece; yıllardır “normal” diye dayatılan bu çürük düzendir. Her ifşa, her sızan belge, her yarım kalan dosya; bu düzenin sürdürülemez olduğunu gösteriyor. Çünkü hakikat bastırılabilir ama yok edilemez.
Gerçek er ya da geç ortaya çıkar. Ve ortaya çıktığında, onu saklayanların üzerine yıkılır. Bu dosya da öyledir. Kapanmayacak. Kapatılamayacak. Çünkü bu dosya bir suçun değil, bir düzenin yargılanmasıdır.