Mehmet BAKIR
Toplantı Var, Sonuç Yok: Sivas Kültür ve Turizminde İletişim Eksikliği Göz Ardı Ediliyor
İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nün aylık koordinasyon toplantısı yine “değerlendirme ve planlama” cümleleriyle duyuruldu. Ancak Sivas kamuoyunun asıl sorusu değişmiyor: Kâğıt üzerindeki toplantılar şehrin turizmine neden yansımıyor?
İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından düzenlenen Haziran Ayı Koordinasyon Toplantısı, İl Kültür ve Turizm Müdürü Aziz Erdoğan başkanlığında gerçekleştirildi. Birim amirleriyle yapılan toplantıda geride kalan ayın faaliyetleri değerlendirildi, gelecek dönem hedefleri konuşuldu, stratejik planlamalardan söz edildi.
Güzel.
Ama artık Sivas’ta bu cümleleri duymaktan çok, sonuçlarını görmek isteyen bir kamuoyu var.
Çünkü yıllardır değişmeyen tablo şu:
Toplantı var, açıklama var, değerlendirme var… ama sahada karşılığı yok.
Kültür ve turizm gibi bir şehrin kaderini belirleyen alan, sadece “koordinasyon toplantısı yaptık” cümlesiyle yönetilemez. Bu alanın gerçek gücü iletişimdir. Sahaya inmektir. Paydaşlarla temas kurmaktır. Gazeteciyle, turizm işletmecisiyle, rehberle, esnafla, akademiyle aynı masaya oturmaktır.
Şimdi soralım:
Sivas’ta bu iletişim ağı ne kadar güçlü?
İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nün kapısı kimlere ne kadar açık?
Şehirde turizmin nabzını tutan kaç kişiyle düzenli temas kuruluyor?
Yerel basın bu sürecin neresinde?
Sahadaki turizm işletmecileri karar süreçlerine ne kadar dahil ediliyor?
Sorular çok, cevaplar zayıf.
İl Kültür ve Turizm Müdürü Aziz Erdoğan’ın göreve geldiği günden bu yana ortaya koyduğu tabloya bakıldığında, daha çok “kurumsal rutin” içinde ilerleyen bir yapı görülüyor. Oysa Sivas gibi potansiyeli yüksek bir şehirde rutin değil, atılım beklenir.
Sivas’ın tarihi var, kültürü var, UNESCO değeri var, termali var, kış turizmi potansiyeli var. Ama bütün bu değerler, güçlü bir iletişim ve agresif bir tanıtım stratejisi olmadan vitrinde kalmaya mahkûm.
Tam da burada temel sorun ortaya çıkıyor:
Tanıtım sadece dosya hazırlamakla değil, sahaya dokunmakla olur.
Bir şehirde turizm gelişmiyorsa, sadece “proje üretildi” demek yetmez. O projeyi kim gördü, kim sahiplendi, kim anlattı, kim pazarladı? Asıl mesele budur.
Bugün Sivas’ta eksik olan şey tam olarak budur: görünürlük ve temas.
Bu nedenle yapılan her koordinasyon toplantısı, eğer sahada bir karşılık üretmiyorsa, sadece kurumsal bir formaliteye dönüşür. Vatandaşın gözünde ise “aynı cümlelerin tekrarlandığı toplantılar” olarak kalır.
Sonuç olarak;
Sivas’ın kültür ve turizm yönetimi artık kendine şu soruyu sormalıdır:
“Biz toplantı mı yapıyoruz, yoksa şehir mi yönetiyoruz?”
Cevap netleşmeden, Sivas’ın turizmde istediği noktaya gelmesi de mümkün görünmüyor.