Mehmet BAKIR
Dikkat ediyor musunuz bilmiyorum…
Kendilerini rencide eden bir haber yoksa, bir eleştiri doğrudan isimlerine dokunmuyorsa, hiçbir yöneticinin sesini duyamazsınız.
Ama ne zaman bir haber can yaksa, ne zaman bir yorum koltuklarını rahatsız etse…
İşte o zaman açıklamalar peş peşe gelir.
Hele mesele Sivas’ın gerçek sorunlarıysa…
İşsizlik, göç, kapanan iş yerleri, yatırım eksikliği, gençlerin umutsuzluğu…
Ortada kimse yok.
Protokolde varlar.
Fotoğraflarda varlar.
Açılış kurdelelerinde varlar.
Ama sorun konuşulurken yoklar.
Yöneticilik; eleştiriye cevap vermek değildir.
Yöneticilik; eleştiri gelmeden konuşabilmektir.
Hesap sorulmadan hesap verebilmektir.
Eğer bir şehirde yöneticiler sadece haklarında haber çıktığında görünür oluyorsa, orada iletişim değil refleks vardır.
Refleksle yönetilen şehirler ise ilerlemez, sadece günü kurtarır.
Sivas sahipsiz değil deniliyor.
Öyleyse neden her önemli meselede kamuoyu bilgilendirilmiyor?
Neden düzenli açıklamalar yapılmıyor?
Neden projeler şeffaf biçimde paylaşılmıyor?
Sessizlik her zaman asalet değildir.
Bazen sorumluluktan kaçıştır.
Unutulmamalıdır ki;
Bu şehir kimsenin şahsi vitrini değildir.
Bu makamlar susmak için değil, konuşmak ve çözüm üretmek için vardır.
Eğer yöneticilik sadece alkış varken görünmekse, o koltuklar yük olur.
Ama gerçekten sorumluluk taşımaksa, o zaman ses vermek zorundasınız.
Sivas konuşuyor.
Peki yönetenler neden susuyor?