Mehmet BAKIR
Sayın Adem Uzun…
Kameraların karşısına geçip bir kez olsun net konuşsaydınız keşke!
Çıkıp;
“Mustafa Topçu’yu ben görevden aldım. Emniyet Müdürü’nü ve Cumhuriyet Başsavcısı’nı aradım. Bu olayın takipçisi olun dedim.”
deseydiniz…
İnanın, sizi ilk alkışlayanlardan biri ben olurdum.
“Helal olsun Sayın Başkan, nihayet makamının sorumluluğunu üstlendi ve gereğini yaptı” derdim.
Ama olmadı!
Gündeme bomba gibi düşen iddialar karşısında yine sessizlik…
Ne belediye başkanından tatmin edici bir açıklama geldi, ne de BBP yönetiminden kamuoyunun beklediği o net ve kararlı duruş ortaya konuldu.
Oysa mesele çok basit:
İddia varsa araştırılır.
Mağduriyet varsa giderilir.
Suç varsa hukuk gereğini yapar.
Suç yoksa da kamuoyuna açıkça anlatılır.
Bu kadar!
Peki neden sessizlik?
Neden kamuoyunun karşısına çıkıp açık açık konuşulmuyor?
Neden herkes birbirinin yüzüne bakıp susmayı tercih ediyor?
MUHSİN YAZICIOĞLU’NUN PARTİSİNDE MUHSİN-İ DURUŞ NEREDE?
Sayın Uzun…
Keşke bir kez olsun Muhsin Yazıcıoğlu’nun siyaset anlayışını, o Muhsin-i duruşu hatırlasaydınız.
Çünkü Muhsin Yazıcıoğlu’nun siyaseti; makamı koruma siyaseti değildi.
Hak neyse onu söyleme, yanlışın karşısında durma ve bedeli ne olursa olsun doğru bildiğinden vazgeçmeme siyasetiydi.
Ben sizden de bunu bekledim.
Bir kez olsun…
Çıkın ve “Kimseyi korumam. Kimseyi kollamam. İddialar araştırılsın, gerçek ortaya çıksın” deyin.
İnanın, ben de çıkar sizi alkışlarım.
Ama susarsanız…
Bu şehir de sorar, gazeteci de sorar.
BABA KIZDI DİYE KALEM SUSMAZ!
Gelelim asıl meseleye…
Sayın Uzun, bana kızabilirsiniz.
Bana tepki gösterebilirsiniz.
Çevremdeki insanlara tavır koyabilirsiniz.
Ama şunu bilin:
Bunların hiçbirisi benim kalemimi susturmaz!
Kanalizasyonu da yazarım.
Çöpü de yazarım.
Bozuk yolu da yazarım.
Belediyedeki yanlış gördüğüm uygulamayı da yazarım.
Çünkü bunlar sizin şahsi malınız değil.
Bunlar kamu hizmetidir.
Vatandaşın vergisiyle yapılan hizmettir.
Ekmek parasını kazanmak için çalışan insanların alın teridir.
Bir haberin ardından yeğenimin çöpe verilmesi, “Artık çöp haberlerini yazmaz” düşüncesine dayanıyorsa…
Büyük yanılgı!
Çünkü ben 40 yıldır bu meslekteyim.
40 yıldır nice makam gördüm.
Nice başkan gördüm.
Nice güçlü insan gördüm.
Nice “Bunu yazamaz” diyenler gördüm.
Bugün onların çoğunun adı bile hatırlanmıyor.
Ama gazetecinin yazdığı haberler hâlâ duruyor.
SİZ MAKAMINIZA GÜVENİYORSUNUZ, BEN KALEMİME!
Sayın Uzun…
Siz belediye başkanısınız.
Ben gazeteciyim.
Sizin gücünüz makamınızdan gelir.
Benim gücüm ise doğru bildiğimi yazabilmekten.
Ben bugüne kadar hiç kimseye makamından dolayı eyvallah etmedim.
Size de etmem!
Bunu tehdit olarak değil, mesleğimin gerçeği olarak söylüyorum.
Çünkü gazetecinin görevi belediye başkanını memnun etmek değildir.
Gazetecinin görevi alkışlamak da değildir.
Gazetecinin görevi sormaktır.
Hem de herkesin sustuğu yerde sormaktır.
SUSTURMAYA ÇALIŞTIĞINIZ HER SES DAHA GÜR ÇIKAR!
Şunu da unutmayın Sayın Uzun:
Bir gazetecinin çevresine baskı kurarak gazeteciyi susturamazsınız.
Bir yakınının ekmeğiyle oynayarak haberin önüne geçemezsiniz.
Bir işçinin ekmeği üzerinden mesaj vererek kaleme ayar veremezsiniz.
Çünkü gazetecinin kalemi, başkasının ekmeğine bağlı değilse özgürdür.
Benim kalemim de kimsenin ekmeğine bağlı değil!
Bu nedenle yanlış hesap yapmayın.
Ben bugüne kadar kimseye eyvallah etmedim.
Bundan sonra da etmeyeceğim.
Makamlar gelir geçer.
Başkanlıklar biter.
Koltuklar boşalır.
Ama yapılanların hesabı kalır.
Ve gün gelir…
O hesap mutlaka sorulur.
Sayın Uzun…
Siz susmayı tercih edebilirsiniz.
BBP yöneticileri susabilir.
Ama ben susmayacağım.
Çünkü benim derdim sizinle değil.
Benim derdim, yanlışla.
Benim meselem makamınız değil.
Benim meselem, makamın nasıl kullanıldığı.
Ve son söz:
Baba kızabilir…
Başkan kızabilir…
Parti kızabilir…
Ama gazeteci susmaz!
40 yıldır susmadım.
Bundan sonra da susmayacağım.
Bu kalem sizin makamınızdan korkmaz Sayın Uzun!
Çünkü ben kalemimi 40 yıl önce satın almadım;
40 yıldır bedel ödeyerek korudum.