“Sigara içilmez” diyor tabela…
Ama tabela duvarda, duman havada.
Kapalı alan yasağı var, ama uygulayan yok. Denetim var deniyor, ama gören yok. Kafede, kahvehanede, hatta bazen restoranın tam ortasında… Kimse umursamıyor. İçmeyenler ise mecburen o dumanı soluyor. Yani yasak kağıt üstünde, gerçek hayat serbest.
Asıl mesele sigara değil; kuralın ciddiye alınıp alınmaması. Bir yerde yasa uygulanmıyorsa, orada düzen de yoktur. “Herkes içiyor” cümlesi, aslında en tehlikeli bahanedir. Çünkü yanlışın normalleştiği noktada, doğruyu savunan azınlık susar.
Sigara içmek bir tercih olabilir. Ama başkasına dumanını solutmak tercih değil, saygısızlıktır. Devlet yasa koymuşsa, bunun takipçisi de olmalı. İşletme ruhsat alıyorsa, kurallara uymak zorunda olmalı.
Yoksa tabela orada durur, millet burada içer.
Adı da “yasak” değil, “göz yummak” olur.