Mehmet BAKIR
Bugün siyasetin en büyük çürümesi yolsuzluk değil; ideolojisizliktir.
Çünkü ideolojisini kaybeden siyasetçi, her şeyi yapabilecek hale gelir.
Sebep ne olursa olsun, dün savunduğunu bugün inkâr eden,
dün “asla” dediğine bugün imza atan siyasetçiler var.
Parti değiştiriyorlar; ama bu bir fikir değişimi değil, menfaat transferi.
Futbol takımını değiştirir gibi parti değiştiren bu tiplerin ortak bir özelliği var:
Seçmen onların gözünde insan değil, sayıdır.
Sandıkta işe yarar, sonra unutulur.
Hesap kitap yapılırken vicdan değil, koltuk ölçülür.
Bu anlayışta ne dava vardır ne duruş.
Siyaset, hizmet aracı olmaktan çıkmış;
rant, makam ve güç elde etme mekanizmasına dönüşmüştür.
Bugün A partisi, yarın B partisi…
Yeter ki kapı açılsın, yeter ki içeride pay olsun.
En acısı da şudur:
Bu dönüşler “normalleşme” diye pazarlanıyor.
Omurgasızlık, siyasi manevra diye anlatılıyor.
İlkesizlik, tecrübe süsüyle sunuluyor.
Oysa siyaset;
rüzgâra göre yön değiştirmek değil,
fırtınada bile ayakta kalabilmektir.
Parti rozetini değiştirebilirsiniz ama
geçmişinizi, sözlerinizi ve seçmeni kandırdığınızı silemezsiniz.
Bu millet her şeyi görür.
Notunu da yazar.
Sandık günü geldiğinde,
forma değiştirenleri tribüne gönderir.