Mehmet BAKIR 
Bir hastaneye giriyorsunuz…
Ama ne düzen var, ne sistem, ne de ciddiyet.
Araçlar gelişigüzel park edilmiş.
Kimi girişe bırakmış, kimi çıkışı kapatmış.
Ambulans yolu mu? Zaten kimsenin umurunda değil.
Sonra ne oluyor?
İçeride işi biten vatandaş aracını çıkarmak için uğraşıp duruyor.
Dakikalar geçiyor… Sinirler geriliyor… Tartışmalar başlıyor.
Peki bu manzarada güvenlik ne yapıyor?
Sadece izliyor.
Evet, yanlış duymadınız…
Görevli var ama müdahale yok.
Uyarı yok, düzen yok, sorumluluk yok.
Oysa burası bir hastane.
Her saniyenin değerli olduğu, en küçük aksaklığın bile telafisi olmayabileceği bir yer.
Ve işin daha vahim tarafı…
Hastanede anons sistemi çalışmıyor.
Düşünebiliyor musunuz?
Doktor çağrısı yapılamıyor…
Acil bir durum duyurulamıyor…
Hasta yakınlarına ulaşılamıyor…
Burası bir hastane mi, yoksa başıboşluğun adresi mi?
Sağlık dediğimiz şey sadece doktorla, cihazla olmaz.
Düzenle olur, disiplinle olur, ciddiyetle olur.
Eğer bir hastanede;
Otopark kaosa teslim edilmişse,
Güvenlik sadece seyirciyse,
Ve anons sistemi bile çalışmıyorsa…
Orada sorgulanması gereken çok şey var.
Çünkü mesele sadece park sorunu değil.
Mesele, işini ciddiye almayan bir anlayışın ta kendisi.