Biz beş erkek kardeşiz. Üç de ablamız var. Evin en küçüğü benim.
Bir gün beş kardeş Mersin’e gittik. Yanımızda dayım ve birkaç arkadaşımız da vardı.
Sabahın köründe bir çay ocağına oturduk.
Çay içiyoruz, çaycı soruyor, biz cevaplıyoruz.
“Nerelisiniz?” dedi.
“Sivaslıyız” dedik.
Sonra o meşhur cümleyi patlattı:
“Yan tarafta oturanlar da Sivaslı ama haklarında iyi şeyler söylenmiyor. Sivaslıların hepsi mi böyle?”
Abilerim adamı orada indirecekti.
Zor tuttular kendilerini.
Ben girdim söze ve dedim ki:
“Usta… O bahsettiğin adamı tanımayız. Ne iş yaptığını da bilmeyiz. Ama belli ki Sivas’ta satacak kadın, kız bulamamış, kalkmış buraya gelmiş.
Sen yine de karına, kızına, çocuklarına sahip çık…
Bizim memlekette namus satılmaz, satan da Sivaslı olmaz.”
Bir anda sesi kesildi.
Çünkü sorun memleket değil.
Sorun şerefsizlik.
Bu ülkenin gavattı hiç bitmez.
Gavattın en hasını yapar, sonra çıkar namuslu adam rolü keserler.
En önde camiye giderler, en arkada her pisliği yaparlar.
İşte asıl rezalet de budur.
Gavatlıkta zirve, yüzsüzlükte marka, utanmada sıfır…
Memleketi karalamak kolay,
kendine bakmak zor.
Birine “gavat” demeden önce kırk kere düşünmenizi öneririm.
Ya da karına, kızına sahip olacaksın !
Mehmet BAKIR
21.12.2025
www.sivasmit.net
