Mehmet BAKIR/ Özel Haber 
Bu ülkede bir kadın düşünün…
Eşini görev başında kaybetmiş.
Dört küçük çocuğuyla hayata tutunmaya çalışıyor.
Resmî kayıtlara tek bir kelime yazılmış: “İntihar.”
Ama o kelimenin ardı hiç sorgulanmamış.
Şehit mi edildi, baskıya mı uğradı, ihmale mi kurban gitti?
Devletin, ordunun, yargının sorması gereken sorular sorulmamış.
Ve yıllardır bir anne, çocuklarının gözlerinin içine bakıp
“Babanız neden yok?” sorusuna cevap veremiyor.
Bu ülke, görevde ölen bir Uzman Çavuşun dosyasını aydınlatamıyorsa;
orada sadece bir ölüm değil, bir sistem çöküşü vardır.
Aynur Çokal Sivri, altı yıldır adalet arıyor.
Ama bu ülkede adalet, çoğu zaman gerçeğe değil; süreye bakıyor.
Mahkemeler dinlemedi.
Dosya esastan açılmadı.
Ve en acısı ne biliyor musunuz?
Bu kadın, en büyük darbeyi devletten değil;
kendisini savunması gereken avukatlardan aldı.
Anayasa Mahkemesi başvurusu…
Karar UYAP’ta görünmesine rağmen
“tebligatı bekleyelim” denildi.
Bekledi.
Çünkü güvenmek zorundaydı.
Ama bu ülkede beklemek,
bazen hak kaybı demektir.
Bazen dosyanın mezara gömülmesi demektir.
Sonuç ne oldu?
– Başvuru süresi kaçırıldı
– Dosya hiç incelenmedi
– Altı yıllık mücadele tek kelimeyle çöpe atıldı: “SÜRE”
Bu mudur adalet?
Dört yetimin hakkı,
bir takvim yaprağına mı sıkıştı?
Burada açık konuşalım:
Bu bir hukuk kazası değil.
Bu ihmal zinciridir.
Ve bu ihmaller yüzünden bugün dört çocuk,
babasız büyümeye mahkûm edildiği gibi
hak arama yollarından da mahrum bırakıldı.
Kimse kusura bakmasın ama;
Bir anne hem yas tutup,
hem çocuk büyütüp,
hem de avukat denetlemek zorunda bırakılıyorsa
orada hukuk bitmiştir.
Bu kadın ayrıcalık istemiyor.
Merhamet dilenmiyor.
Sadece şunu söylüyor:
“Dosyam bir kez olsun esasından dinlensin.”
Bu talep fazla mı?
Bu ülkede yetimler için konuşmayan herkes,
yarın kendi adaletine sıra geldiğinde
sessiz kalınmasına razı olmalıdır.
Bugün Aynur Çokal Sivri’nin dosyası kapanırsa,
yarın başka bir annenin umudu kapanır.
Ve şunu unutmayın:
Adalet, yetimin gözyaşını görmüyorsa
orada devlet güçlü değil, kördür.
Altı yıldır adalet aranıyor.
Altı yıldır dört çocuk büyüyor.
Ama adalet hâlâ ortada yok.
Altı yıldır mücadelesinden vazgeçmeyen Aynur Çokal’ın bir de Sedat Peker’e çağrısı var.
Çokal;
“Artık yük çok ağır.
Ve bu yük, ihmallerle daha da ağırlaştırıldı.
Bu nedenle;
Yetimlerim için yürüttüğüm bu hukuk mücadelesinde Sedat abimden ve Reisimizden destek istiyorum.
Bu bir lütuf çağrısı değil.
Bu bir adalet çağrısıdır”