Mehmet BAKIR
Yine aynı manzara…
Yine milletin kürsüsü, milletin parasıyla kavga edenlerin arenasına döndü.
Meclis; aklın, sözün ve çözümün yeri olmalı.
Ama ne görüyoruz? Yumruklar, tekmeler, küfürler…
Sokakta iki kişi kavga etse “ayıp” deriz.
Ama ülkenin en üst yasama organında bu görüntüler yaşanınca adına ne diyeceğiz?
O koltuklar; bağırmak, yürümek, itmek için değil, millet adına konuşmak için var.
Orada bulunanlar bir partiyi değil, milyonları temsil ediyor. Ve her yumruk, aslında o milyonların iradesine atılmış bir darbedir.
Siyaset sert olabilir. Tartışma hararetli olabilir.
Ama seviyesizlik asla meşru değildir.
“Beni temsil edenlerden utanıyorum” demek zorunda kalmak, bir vatandaş için en ağır cümledir.
Çünkü demokrasi dediğimiz şey, temsil onuruna dayanır.
Temsil eden utanılacak hale gelirse, temsil edilenin güveni de çöker.
Millet geçim derdinde, gençler gelecek kaygısında, emekliler yaşam mücadelesinde…
Meclis’te ise gündem yumruk.
Sorun şu:
Bu görüntülerden kim rahatsız?
Gerçekten utanması gerekenler utanıyor mu?
Meclis ciddiyet ister.
Devlet aklı vakar ister.
Millet ise çözüm ister.
Kavga değil.
