NUMUNE HASTANESİ’NDE HASTA İHMALİ İDDİASI…

NUMUNE HASTANESİ’NDE HASTA İHMALİ İDDİASI…
Mehmet BAKIR/ ÖZEL HABER YORUM
REFAKATÇI YOKSA HASTA DA YOK MU?
Sivas Numune Hastanesi Göğüs Hastalıkları 2. Servisi’nde yaşandığı iddia edilen olay, sağlık sistemimizin bazı yerlerde nasıl vicdanla değil alışkanlıkla yürüdüğünü bir kez daha yüzümüze çarpmıştır.
Hasta yatağında. Hasta bakıma muhtaç. Ama refakatçisi yoksa…
Demek ki hasta da yok sayılıyor!
Hasta yakını anlatıyor:
Refakatçi olarak yanında kalırken domuz gribi oluyor. Yerine oğlu bir gece refakat ediyor. Sabah eve dönüyor. Saat 10.00–10.30 civarı hastaneden telefon geliyor:
“Refakatçiye ihtiyaç var.”
Hastaneye koşa koşa gidiyorlar…
Karşılaştıkları manzara insanın içini acıtıyor:
Hasta altına yapmış,
Eli yüzü puding içinde,
Uzun süre kimse ilgilenmemiş.
Bu tabloyu gördükten sonra hâlâ “yoğunluk”, “personel yetersizliği”, “iş yükü” gibi mazeretlerin arkasına saklanmak ayıptır, günahtır, vicdansızlıktır.
Buradan açıkça soruyorum:
Refakatçisi olmayan hasta emanet midir?
Hemşirenin görevi sadece serum takıp çıkmak mıdır?
İnsan onuru refakatçi varlığına mı bağlıdır?
Hasta bakımını refakatçiye yıkmak hangi mevzuatta yazıyor?
Bakın çok net söylüyorum:
Refakatçi destek içindir, personelin yerine geçmesi için değil.
Hasta hakları yönetmeliği açık:
Refakatçisi olsun ya da olmasın, hasta sağlık personelinin sorumluluğundadır.
Altına yapmış bir hastayı o halde bırakmak;
ihmaldir,
görev kusurudur,
insanlık ayıbıdır.
Bu olay münferit mi, yoksa alışkanlık mı?
Asıl soru budur.
Eğer bu servislerde “refakatçi yoksa hasta bekler” anlayışı yerleşmişse, burada sistemsel bir çürüme vardır.
Ve bu çürümenin üzeri örtülmemelidir.
Hasta yakını gereğini yapmış:
CİMER’e yazmış,
Milletvekillerine bildirmiş,
Hastane yönetimine şikâyet etmiş.
Şimdi sıra yetkililerdedir.
Görevini yapmayan, hastayı kaderine terk eden, “nasıl olsa refakatçisi yok” diyerek yüz çeviren kim varsa tek tek tespit edilmeli
Gerekirse soruşturma açılmalı
Gerekirse görevden el çektirilmelidir
Çünkü mesele sağlık değil artık,
mesele vicdan.
Hastaneler şifa yeridir.
İhmalin, umursamazlığın, duyarsızlığın adresi değildir.
Bu konunun takipçisi olmaya devam edeceğim.
Çünkü susarsak, yarın o yatakta biz ya da sevdiklerimiz olabilir.