Mehmet BAKIR
Bu Memleketin Sahibi Kim?
“Bu memleketin sahibi birkaç kişi miyiz kardeşim?”
Sivas sokaklarında yankılanan bu soru, aslında bir serzenişten çok daha fazlasıdır. Bu, bir itirazdır. Bu, görmezden gelinen bir gerçeğin haykırışıdır.
Son günlerde belediyenin yaptığı arsa ve mülk satışları üzerinden ciddi iddialar konuşuluyor. İddia o ki; kamuya ait değerler, gerçek bedelinin altında el değiştiriyor, geleceğimiz ipotek altına alınıyor. Peki bu doğruysa, neden kimse konuşmuyor?
Neden susuyor siyasetçiler?
Neden sesi çıkmıyor sivil toplum kuruluşlarının?
Kent konseyi neden bu kadar sessiz?
Çünkü mesele sadece bir satış meselesi değil. Mesele, alışılmış bir düzenin devamı.
Kimsenin kimseye dokunmadığı, herkesin kendi alanını koruduğu, eleştirinin “risk” sayıldığı bir düzen…
Bugün konuşmayanlar, yarın “biz de bilmiyorduk” deme lüksüne sahip olmayacak. Çünkü bu şehirde yaşayan herkesin, bu şehrin geleceğinde payı var. Belediyeler, kamu adına yönetir; kamu adına karar alır. Yani o satılan yerler, birkaç kişinin değil, 600 bin Sivaslının ortak malıdır.
Sivil toplum dediğiniz yapı, tam da böyle günlerde konuşmak için vardır.
Kent konseyi dediğiniz oluşum, şehrin vicdanı olmak için kurulmuştur.
Siyaset ise susmak için değil, hesap vermek ve denetlemek için yapılır.
Ama gelin görün ki; ortada büyük bir sessizlik var.
Bu sessizlik, en az iddiaların kendisi kadar düşündürücü…
Eğer ortada bir kamu zararı yoksa, çıkın açıklayın.
Rakamları ortaya koyun.
Şeffaf olun.
Herkesin aklındaki soruları giderin.
Ama eğer gerçekten bir yanlış varsa, o zaman bu sessizlik sadece suskunluk değil; aynı zamanda sorumluluktur.
Unutulmamalıdır ki; şehirler sadece binalardan ibaret değildir. Şehirler, adaletle ayakta kalır. Güvenle büyür. Şeffaflıkla gelişir.
Ve en önemlisi…
Bu memleket sahipsiz değildir.
