Mehmet BAKIR
Devlet dediğimiz yapı, sadece yasalarla değil, milletin gönlündeki yerle ayakta durur.
Sürekli ceza artırarak, toplumu baskılayarak huzur sağlanamaz. Korku ile kurulan düzen kalıcı olmaz; güven ile kurulan düzen ise sağlam temellere oturur. Devlet kendi halkı ile kavgalı değil, barışık olmalıdır.
Bazı ağır suçlar elbette affın dışında tutulur. Ancak toplumun geniş kesimlerini ilgilendiren, özellikle ekonomik ve sosyal sebeplerle işlenmiş suçlarda getirilecek kapsamlı bir genel af; sadece cezaevlerini rahatlatmaz, aynı zamanda devlet ile vatandaş arasındaki güven köprüsünü de onarır.
Unutulmamalıdır ki adalet sadece cezalandırmak değildir. Adalet bazen merhamettir, bazen toplumsal barıştır, bazen de ikinci bir şanstır.
Yetkililer daha neyi bekliyor?
Toplumsal huzurun kendiliğinden gelmesini mi, yoksa büyüyen sessiz bir kırgınlığın daha da derinleşmesini mi?
Devlet büyüklüğü, affedebildiği ölçüde ortaya çıkar.
Devlet gücünü gösterip genel af ve adli sicil affı konusunda gerekeni yapmalıdır.