Mehmet BAKIR
“Giden gitsin…”
Öyle mi kardeşim?
Sivas’ta aklı başında, işini iyi yapan, başarılı ve vatandaşın güven duyduğu kaç tane hoca kaldı, hiç düşündünüz mü?
Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesi’nin durumu ortada. Hastanenin kapısına neredeyse kilit vurulacak. Bazı polikliniklerde hasta kabulü yapılmıyor. Randevu almak zaten başlı başına bir mesele.
Peki vatandaş ne yapacak?
Çaresiz kalan hasta, şehir dışına gitmek zorunda kalıyor. Bunun yol masrafı var, konaklaması var, muayenesi var, tetkiki var, ilacı var…
Bir de bütün bunları karşılamak zorunda olan gariban vatandaş var.
“Giden gitsin” demek kolay.
Çünkü bunu söyleyenlerin belki tuzu kuru. Ama dar gelirli vatandaş için bir doktorun gitmesi, bazen tedaviye ulaşmanın daha da zorlaşması anlamına geliyor.
Bugün Sivas’tan başarılı bir hekim daha ayrılırsa, bunun bedelini sadece hastane yönetimi ödemez. Bedelini doğrudan vatandaş öder.
O nedenle mesele “kim gitti, kim kaldı” meselesi değildir.
Mesele, Sivas’ta sağlık hizmetlerinin neden her geçen gün daha fazla zorlaştığıdır.
Kimse kusura bakmasın.
Bir şehirde vatandaş hastaneden randevu alamıyorsa, bazı branşlarda doktor bulamıyorsa ve tedavi için başka şehirlere gitmek zorunda kalıyorsa, “giden gitsin” diyerek bu sorunun üzeri örtülemez.
Çünkü giden doktor olabilir…
Ama arkasından çaresiz kalan hastadır.
Ve o hastanın cebindeki son parayı da sağlık için harcaması, kimsenin umurunda değilmiş gibi davranılamaz.
Sağlıkta mesele insan meselesidir.
İnsanı merkeze koymadan yönetilen hiçbir sağlık sistemi başarıya ulaşamaz.