Mehmet BAKIR /
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nde bir akademisyen, yıllardır sorgulanmayan diş hekimliği ezberlerini bozuyor.
Adı Prof. Dr. İhsan Hubbezoğlu.
Yaptığı şey çok basit ama bir o kadar da “tehlikeli”:
Çekilmesi planlanan dişleri kurtarıyor.
Cam Fiber Post ve Direkt Kompozit Lamina yöntemiyle, sağlam kökü olan dişleri çekmeden, kesmeden, çoğu vakada anesteziye bile gerek duymadan tedavi ediyor.
Yani hastayı hem dişinden hem cebinden hem de sağlığından etmiyor.
Sorun da tam burada başlıyor.
Çünkü bu ülkede —özellikle de bu şehirde
diş kurtarmak, diş çekmekten daha çok rahatsızlık veriyor.
İmplant Son Çare Değil, İlk Tercih Haline Getirildi
İmplant her hastaya uygun mu? Hayır.
Enfeksiyon riski var mı? Var.
Uyumsuzluk, kırılma, başarısızlık ihtimali? Elbette var.
Ama tüm bunlar görmezden geliniyor.
Neden?
Çünkü implant hızlı, kolay ve kazançlı.
Prof. Dr. Hubbezoğlu ise çıkıp şunu söylüyor:
“Yeter ki kök olsun. Allah’ın yarattığı yapıyı korumak bizim görevimiz.”
Bu cümle bazılarını fena halde rahatsız ediyor.
Çünkü bu cümle, yıllardır kurulan düzeni sorgulatıyor.
280 Vakada Tek Bir Kırık Yok Ama Buna Rağmen…
Deprem sonrası fiberle güçlendirilen binalardan ilham alarak geliştirdiği bu yöntemle 280 cam fiber post vakasında tek bir kırık dahi yaşanmamış.
Tekrar edelim:
Tek bir kırık yok.
Binlerce hasta dişini kaybetmeden sağlığına kavuşmuş.
Almanya’dan çare bulamayıp Sivas’a gelen hastalar var.
Ama buna rağmen bu başarı alkışlanmıyor.
Aksine, sessizlikle boğuluyor.
Sivas Kendi Değerini Yine Harcıyor
Bu şehirde bir gelenek var:
Değer üreteni sahiplenmek yerine,
onu yalnızlaştırmak.
Bugün Prof. Dr. İhsan Hubbezoğlu’nun yaşadığı tam olarak budur.
Diş çeken değil, diş kurtaran bir bilim insanı…
Hastayı müşteri gibi görmeyen bir hekim…
Kolay yolu değil, doğru yolu seçen bir akademisyen…
Ve sonuç?
Hedef haline getirilmek.
Asıl Soru Şu: Kim Rahatsız, Neden Rahatsız?
Çekilmesi planlanan dişler kurtarılınca kim kaybediyor?
Bilim mi? Hasta mı? Kamu mu?
Yoksa başka hesaplar mı bozuluyor?
Bilimin, emeğin ve vicdanın yanında durmak yerine,
suskunluğu tercih edenler bu soruya cevap vermelidir.
Sivas, bir kez daha kendi içinden çıkan değeri görmezden gelirse,
yarın bu başarıyı başka şehirler, başka ülkeler sahiplenecektir.
O zaman kimse “neden bizden çıktı da gitti” diye sormasın.