Mehmet BAKIR
Bu iddia doğruysa, mesele sadece bir fotoğraf meselesi değildir; temsil ve irade meselesidir.
Esnaf odaları demokratik yapılardır. Oda başkanları üyelerinin oyuyla seçilir. Bir üst birliğin başkanının, “fotoğrafımı asmazsanız seçimde destek vermem” gibi bir şart koşması; destekten çok nüfuz kullanımı tartışmasını beraberinde getirir.
Şu sorular doğal olarak akla gelir:
Destek, ilkelere ve projelere göre mi veriliyor; yoksa sadakat göstergesine göre mi?
Bir fotoğraf asmak, kurumsal bağlılık mıdır yoksa kişisel bağlılık mı?
Oda başkanları, üyelerine mi karşı sorumludur yoksa birliğin başkanına mı?
Temsil makamları kişiselleştikçe, kurumsallık zayıflar.
Kurumsal yapılar güçlendikçe ise kişisel bağlılık kültürü geriler.
Elbette bu ciddi bir iddiadır. İddia sahiplerinin bunu somutlaştırması, ilgili tarafın da kamuoyuna açık bir açıklama yapması gerekir. Çünkü esnafın iradesi üzerinden yürüyen her tartışma, doğrudan tabanı ilgilendirir.
Unutulmaması gereken bir gerçek var:
Esnaf odaları kimsenin özel mülkü değildir.
Duvara asılan fotoğraf değil, duvara asılan anlayış önemlidir.