Mehmet BAKIR
Dikkat ediyor musunuz?
Bir zamanlar Sivasspor’un kapısında kuyruk oluşturanlar bugün ortalarda yok. Kasada para varken, başarı varken, tribünler doluyken herkes Sivassporluydu. Şimdi ise borç yükü büyümüş, kulübün geleceği belirsiz hale gelmişken kimse elini taşın altına koymak istemiyor.
Peki neden?
Bir şirket düşünün; gelirinden çok gideri var, borçları birikmiş, geleceği net değil. Böyle bir yapının başına geçmek elbette kolay değil. Ancak asıl mesele bundan da öte…
Yıllardır yapılan yardımların, toplanan desteklerin, aktarılan kaynakların hesabı kamuoyuna ne kadar açık şekilde verildi?
Sivasspor’a destek olmak için iş insanlarının, esnafın, taraftarın ve kurumların yaptığı katkılar nasıl değerlendirildi?
Altyapıya yıllardır milyonlarca lira harcandığı söylendi. Peki sonuç ne oldu?
Kaç futbolcu A takıma kazandırıldı?
Kaç futbolcu yüksek bedellerle transfer edildi?
Kaç oyuncudan ciddi gelir elde edildi?
Eğer altyapıdan oyuncu yetişmiyorsa sorun nerede?
Eğer yetişiyorsa neden ekonomik değere dönüştürülemiyor?
Futbolda sürdürülebilir başarının yolu altyapıdır. Anadolu kulüpleri ancak kendi oyuncusunu yetiştirip satarak ayakta kalabilir. Transferle günü kurtarmak mümkündür ama geleceği kurtarmak mümkün değildir.
Bugün Sivasspor’un yaşadığı sıkıntılar sadece ekonomik değildir. Aynı zamanda bir yönetim ve hesap verebilirlik meselesidir.
Bu nedenle artık “Kim başkan olacak?” sorusundan önce şu soruların cevaplanması gerekiyor:
Sivasspor’un gerçek borcu ne kadar?
Kulübün gelir-gider tablosu nedir?
Altyapıya harcanan kaynakların karşılığı alınmış mıdır?
Toplanan yardım ve destekler hangi kalemlerde kullanılmıştır?
Bu soruların cevabı verilmeden yapılacak her tartışma eksik kalacaktır.
Çünkü güvenin olmadığı yerde ne yatırımcı bulunur, ne yönetici bulunur, ne de kulübün geleceği inşa edilebilir. Sivasspor’un bugün en çok ihtiyaç duyduğu şey para değil; şeffaflık ve güven duygusudur.